درمان بیماری دیابت

علت ناکامی طب کلاسیک ( طب جدید ) در درمان بیماری دیابت و بسیاری از بیماریهای دیگر در چیست ؟
بطوریکه در مقاله قبلی اشاره شد ، چون نگرش طب جدید در درمان بیماری ها مبارزه با خود بیماری ( یعنی علامت درمانی ) است ونه برطرف کردن علت بیماری و محوریت طب جدید بر تولید هرچه بیشتر دارو و فروش آن می باشد و نه بر اصلاح امور سته ضروریه ( یعنی اصلاح هوا ، آب و غذا ، حرکت و سکون ، خواب و بیداری ، احتباس و استفراغ ، اعراض نفسانی ) و همین امر موجب شکست طب جدید در درمان بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری دیابت گشته است! در صورتی که بسیاری از بیماری ها، از جمله بیماری دیابت و با جرات می توان گفت که تمام بیماری ها با اصلاح سته ضروریه قابل درمان و احتیاج به هیچگونه داروی شیمیایی نیست!
علت بیماری دیابت بر خلاف نظریه طب جدید که کمبود تولید انسولین را عامل اصلی بیماری دیابت می داند ، نیست. بطوریکه مقدار انسولین تولید شده پانکراس در دیابت نوع ۲ نرمال و در بیشتر مواقع حتی بیش از نرم است !
پس علت بیماری دیابت در کجاست ؟
بیماری دیابت در واقع  بیماری یک سیستم و مولتی فاکتوریل است و جزو بیماری سندرم متابولیک می باشد و اولین اختلال از CNC (مغز) شروع می شود و چون تمامی سلول های بدن تحت کنترل سیگنال های نوروهمورال مغز قرار دارند و در واقع متابولیسم داخل سلولی بدن تحت کنترل اعصاب مرکزی قرار دارد و وقتی این سیگنال ها مختل شود، متابولیسم بازال داخل سلولی نیز مختل خواهد شد.
در اینجا سئوال این است ، پس عامل اختلال در CNC چیست؟
عامل اختلال در CNC، تغییرات PH خون از حالت خنثی (۷/۴۴-۷/۳۶=PH) به حالت اسیدی (غلبه بلغم) به مرور زمان، در درجه اول در اثر تغذیه نامناسب و اختلال در بقیه امور سته ضروریه که در بالا به آن اشاره شد، پدید می آید.
چون این روزها اصطلاح علمی بودن مطرح است و همه علمی بودن مسائل را مدنظر دارند و آیا غلبه خلط بلغم و سایر اصطلاحات طب سنتی علمی است یا خیر، کاری نداریم!
بنده با زبان طب کلاسیک موارد را بیان می کنم!                                                                                                                                                                                                                        در اثر اسیدی شدن PH خون و در نتیجه اسیدی شدن PH داخل سلولی (غلبه خلط بلغم) چه اتفاقی در سلولهای بدن می افتد که بیماری دیابت و چهار بیماری دیگر سندروم متابولیک یعنی چاقی شکمی، فشارخون بالا، تری گلیسیرید بالا و HDL (چربی خوب) پایین، کم کاری غده تیروئید و بیماری های دیگر مثل بیماری MS، ALS، پارکینسون، آرتریت روماتوئید، صرع وغیره … پدید می آید.
PH خون چیست؟ PHخون عبارت است از غلظت یون هیدروژن در مایع خارج سلولی که براثر نوع تغذیه ای که انسان دارد، واکنش هایی در بدن انسان صورت می گیرد و در نتیجه آن، حالت اسیدی یا بازی (بلغم یا صفرا) غلبه پیدا می کند. طب جدید این واکنش ها را تغییرات PH می نامد.

غلظت یون هیدروژن از ترکیب فرمول زیر بوجود می آید:
CO2 + H2O –> H2CO3 –> HCO3 + H
در واقع غلظت یون هیدروژن را و در نتیجه تغییرات PH خون را CO2 تولید شده در متابولیسم سلولی تنظیم می کند، بدین معنی که هرچقدر تولید CO2 در سلول بیشتر شود، همانقدر تولید یون هیدروژن بیشتر شده و PH خون اسیدی تر خواهد شد.
حال اسیدوز چه تاثیری در متابولیسم سلولی دارد؟
غلظت یون هیدروژن در بسیاری از ماهیت های فیزیکی و شیمیایی واکنش های داخل سلولی اثر مستقیمی دارد. بطوریکه در اثر زیاد شدن غلظت یون هیدروژن (اسیدوز) فعالیت آنزیم های گلیکولیز داخل سلولی (که در حدود ۱۰ آنزیم می باشد) مختل می شود ودر نتیجه گلوکز داخل سلولی زیاد شده و از ورود گلوکز خارج سلولی به داخل سلول جلوگیری می شود، سلول دچار کمبود انرژی شده و تقسیم سلولی متوقف می شود. به منظور خلاص شدن بدن از گلوکز اضافی کلیه ها گلوکز را به همراه آب والکترولیت ها (سدیم و پتاسیم) دفع می کنند. این دیورز اسموتیک که با پر ادراری همراه است منجر به دهیدراتاسیون و از دست رفتن املاح می شود. بیماران مبتلا به دیابت در موارد شدید ممکن است در طی ۲۴ ساعت به طور متوسط ۶/۵ لیتر آب و ۴۰۰ الی ۵۰۰ میلی اکی والان سدیم پتاسیم وکلر را از دست بدهند.
گلیکولیز مهمترین منبع تولید انرژی سلولی محسوب می شود و از هر ملکول گلوکز: ۲مولکول پیرووات ، ۲مولکول NADH و ۲ مولکول ATP بدست می آید. در بیماری دیابت سلول های بدن بعلت مختل شدن گلیکولیز داخل سلولی ، برای تولید انرژی از اسیدهای آزاد چرب و آمینواسیدها استفاده می کنند که این پروسه نیز محیط داخلی سلول را اسیدی کرده و کتواسیدوز دیابتی را بوجود می آورد. اسیدوز ناشی از تجمع بتائیدروکسی بوتیرات و استواستات است وبا کاهش بیکربنات سرم و شکاف آنیونی همراه است.
در صورتی که با پائین آمدن غلظت یون هیدروژن (آلکالوز) فعالیت آنزیم های گلیکولیز داخل سلولی زیاد شده و تولید گلوکز داخل سلولی متوقف و گلوکز داخل سلولی در سوخت و ساز به مصرف می رسد و در نتیجه گلوکز خارج سلولی بیشتر وارد داخل سلول شده ودر متابولیسم داخل سلولی شرکت می کند تا انرژی بیشتر در تقسیم سلولی بوجود آید، چون تقسیم سلولی در آلکالوز زیادتر می شود ودر اسیدوز متوقف می شود. از طرفی انسولین کارایی خودرا فقط در محیط آلکالوز داخل سلولی می تواند بخوبی انجام دهد یعنی گلیکولیز فقط در آلکالوز سلولی انجام می گیرد و در اسیدوز مختل می شود. انسولین آلکالوز سلولی را در اثر تحریک تعویض سدیم خارج سلولی با یون هیدروژن داخل سلولی بوجود می آورد. سدیم وارد شده به داخل سلول با تحریک سیستم سدیم/ پتاسیم – ATP دوباره از داخل سلول به خارج از سلول پمپاژ شده و درعوض پتاسیم خارج سلولی وارد سلول می شود. سیستم سدیم/ پتاسیم – ATP فقط با صرف انرژی پایدار می باشد و چون در بیماری دیابت سلول های بدن با کمبود انرژی مواجع هستند، پمپ سدیم/ پتاسیم مختل شده و در نتیجه با ازدیاد سدیم داخل سلولی، کلسیم داخل سلولی نیز افزایش یافته، باعث ادم (odem) سلولی و از کار افتادن کل سیستم سلولی و مرگ سلول می شود.
از طرفی چون یون هیدروژن دارای بار مثبت است و با زیادتر شدن بار مثبت داخل سلولی (اسیدوز) ، یون های اضافی هیدروژن بر روی پروتئین های پلاسما که اکثرا دارای بار منفی هستند، نشسته و ماهیت فیزیکی و خاصیت شیمیایی پروتئین های پلاسما (از جمله انسولین) را تغییر داده و موجب عدم کارآیی آنها در واکنش های شیمیایی داخل سلولی می گردد. از طرفی دیگر در اسیدوز میل ترکیب شیمیایی اکسیژن با هموگلوبین کم می شود (Bohr-Effekt) ، و سلول دچار هیپوکسی شده و در نتیجه اسیدی داخل سلولی بیشتر می شود.دراسیدوز ماهیت فیزیکی و شیمیایی غشاء سلولی نیز تغییر کرده و باعث عدم شناخت غشاء سلولی به واکنش ها ودر واقع مقاومت سلولی به پروتئین ها و هورمون ها از جمله انسولین بوجود می آید.
اکثر بیماران دیابتی نوع ۲ دچار کم کاری غده تیروئید هستند و کمبود هورمون های T3 و T4 متابولیسم بازال سلولی را پائین آورده، تولید انرژی سلولی کاهش پیدا می کند و در نتیجه سلول دچار ادم می شود. این خود عامل مهمی در بروز بیماری دیابت ایفا می کند که بدون تنظیم آن بیماری دیابت غیر قابل درمان می باشد.
در پاسخ به استرس جسمی و عاطفی ، سطح هورمون های استرس ( گلوکاگون ،اپی نفرین و نوراپی نفرین کورتیزول و هورمون رشد ) در خون بالا می رود. این هورمون ها تولید گلوکز به وسیله کبد را افزایش داده و در مصرف گلوکز به وسیله ی عضلات و بافت های چربی مداخله کرده و به عنوان آنتی انسولین عمل می کنند.
اسیدوز و آلکالوز حالت هایی هستند که در اثر مصرف غذاهای اسیدی یا بازی بوجود می آیند و سیستم اعصاب مرکزی را مختل می کنند. اثر عمده اسیدوز تضعیف سیستم عصبی مرکزی است و باعث مختل شدن سیگنال های نوروهمورال مغزی به سلول های ارگانهای مختلف بدن می شود. بطوریکه اگر PH خون از ۷/۳۶ کمتر شود، سیستم عصبی آنقدر تضعیف می گردد که شخص ابتدا حواس خود را از دست می دهد و به تدریج دچار اغما می شود. بر این اساس، بیمارانی که بر اثر اسیدوز دیابتی ، اسیدوز اوریک و سایر اسیدوزها فوت می کنند، معمولا در حالت اغما در می گذرند. عدم کنترل اسیدوز یا آلکالوز نهایتا روی اعصاب مرکزی اثر می گذارد و این سیستم حیاتی را مختل و انسان را به انواع بیماری های خطرناک مانند بیماری MS ، ALS ، پارکینسون ، دیابت ، آرترید روماتوئید و غیره… دچار می کند. تغذیه نقش اساسی را در تنظیم PH خون (اسیدوز و آلکالوز یعنی (بلغم و صفرا)(سردی و گرمی)) ایفا می کند و تنظیم آن یکی از مهم ترین جنبه های هموستاز (ثابت نگاه داشتن محیط داخلی بدن) است. بنابراین ثابت نگه داشتن PH خون نقش اساسی را در متابولیسم سلولی ایفا می کند، بطوریکه فرم مولکولی پروتئین ها ، آنزیم ها ، غشاء سلولی ، الکترولیت های داخل سلولی و متابولیسم سلولی کاملا وابسته به ثابت نگه داشتن PH خون می باشد و فقط تغییرات مختصری در غلظت یون هیدروژن نسبت به مقدار طبیعی می تواند موجب تغییرات بارز در واکنش های شیمیایی داخل سلول گردد.
بطوریکه ملاحظه می فرمائید ، بیماری دیابت یک بیماری مولتی فاکتوریل می باشد و یک دسته از عامل های متفاوت در بوجود آمدن آن نقش اساسی دارند و با تزریق انسولین و یا با تجویز داروهای ضد دیابت قابل درمان نمی باشد و بر عکس موجب وخیم تر شدن اوضاع بیماری و بوجود آمدن بیماری های دیگر مثل تثلب شرائین ، کوری ، نارسایی کلیه ، زخم دیابت و غیره … خواهد شد.
درمان بیماری دیابت
بنابراین نتیجه می گیریم که تغییرات PH خون، اسیدی یا بازی سلول را یعنی (بلغم یا صفرا) (سردی یا گرمی) ) و پمپ سدیم / پتاسیم   ( تری و خشکی) سلول را تنظیم می کند و با تنظیم این دو سیستم بیماری دیابت و بسیاری دیگر از بیماری های ناعلاج  قابل درمان خواهد بود. برای تنظیم این دو سیستم (یعنی PH خون و پمپ سدیم / پتاسیم) اصلاح تک تک سته ضروریه واجب است که در راس آنها اصلاح تغذیه قرار دارد. تغذیه نقش اساسی را در تنظیم PH خون (اسیدوز و آلکالوز) ایفا می کند و تنظیم آن یکی از مهم ترین جنبه های هموستاز (ثابت نگاه داشتن محیط داخلی بدن) است. برای درمان بیماری دیابت، بایستی شش اصل سته ضروریه یعنی اصلاح هوا ، آب و غذا ، حرکت و سکون ، خواب و بیداری ، احتباس و استفراغ و اعراض نفسانی بیمار صورت پذیرد.
هوایی که در دم و بازدم جابجا می شود مقداری از حرارت اضافی تولید شده را خارج کرده و تعادل حرارت بدن را حفظ می کند. تغییر درجه هوا در اوقات مختلف روز و همچنین در فصول مختلف می تواند تعادل بدن را بهم بزند و رعایت مسائل خاص در شرایط مختلف آب و هوایی در حفظ حرارت بدن و نهایتا سلامتی و بیماری نقش دارد. از دیگر مواردی که تنفس و رساندن هوا به انسان را تحت تأثیر قرار می دهد، حالات درونی انسان است مثلا عصبانیت، ترس و دیگر حالات روانی می تواند تنفس را تحت تأثیر قرار دهد، در این حالات تنفس صحیح می تواند بسیاری از تنش ها و اضطراب ها و علائم آن مانند سردرد، بی حوصلگی و خستگی را از انسان دور نماید.
دستور تنفس طبی در حالت نیمه دراز کشیده، نفس کاملا عمیق بکشید و سینه های خود را از هوای تمیز پر نمایید. به مدت ۵ ثانیه نفس خود را حبس نموده و سپس آرام آرام طی حدود ده ثانیه نفس را بیرون دهید. حدود یک ثانیه مکث نموده و سپس ده بار دستور فوق را تکرار نمایید. آرامش و احساس نشاط بر شما چیره خواهد شد. از این دستور در شرایط تنش روزانه چندین بار می توانید بگیرید حتی در حالات معمولی نیز به آرامش شما کمک خواهد نمود.

اصلاح تغذیه بیمار دیابتی
در اصلاح تغذیه، بیمار دیابتی بایستی بسوی گیاه خواری و خام خواری سوق داده شود و از مصرف غذاهای بلغم ساز ( اسیدی ) خودداری شود. گیاه خواری و خام خواری در بدن موجب آلکالوز و گوشت خواری باعث اسیدوز می شود. در اثر پختن مواد غذایی حدود ۵۰ درصد پروتئین ، ۷۰ تا ۸۰ درصد ویتامین ، مواد معدنی ومواد مغذی آن از بین می رود.  در رژیم غذایی طب جدید، بیماران دیابتی را وادار به صرف ۶ وعده غذا در طول روز می نمایند که این عمل کاملا اشتباه است ، چون قوه مدبره بدن بجای اینکه به اصلاح امور طبییعه بدن بپردازد ، مجبوراست که در طول روز مشغول جذب و دفع مواد زائد غذایی شود. در صورتی که بهترین برنامه غذایی برای بیماران دیابتی ، صرف دو وعده غذای با کیفیت بالا و کمیت پائین در صبحانه و عصرانه و ترک ناهار می باشد.
آداب غذا خوردن
۱ـ تعدیل مقدارغذا
زمانیکه کاملاً اشتهایتان رفع نشده یعنی هنوز کمی میل به غذا دارید دست از غذا بکشید (نخورید) زیرا غذا در معده باز شده و بزودی سیر خواهید شد.
۲ـ مضرترین چیز در بدن داخل کردن غذا به غذای هضم نشده است، مثلاً کسی که سیر است دوباره غذا بخورد که باعث تخمه = سوء‌هاضمه، بطلان هضم می‌شود.
معده خانه همه امراض است و کم خوردن و درست خوردن سرآمد همه داروهاست (المعده بیت کل الهراء و الجمبه رأس کل الدوا)
(جمبه = کم خوردن و درست خوردن) کم خوردن و درست خوردن سرآمد همه داروهاست. تخمه از غذای سنگین و غلیظ و بطئی الهضم ایجاد می‌شود و سبب درد مفاصل، درد روده‌ها، درد کلیه، تنگی نفس و آسم می‌شود. نقرس که ناشی از اوره بالا و مصرف گوشت قرمز است.
تخمه: تولید امراض سوداوی و بلغمی می کند. گاه خود را بشکل تولید سم و یا یبوست یا عفونت نشان می‌دهد.
در تدبیر غذا: مقدار غذا باید در تابستان کم و در زمستان بیشتر و غلیظ باشد. توصیه به ورزش شده؛ حتماً چند قدم بعد از غذا راه بروید. ۳- همیشه لقمه غذا را کوچک برداشته و هر لقمه را بیش از ۴۰ بار بجوید واز آشامیدن آب و یا مایعات دیگر همراه غذا خودداری کنید. همیشه نیم ساعت قبل از غذا و یا دو ونیم ساعت بعداز غذا آب میل کنید. ۴-سعی کنید بیش از یک نوع غذا تناول نکنید و آن را خوب بجوید. بهتر است ابتدا سالاد میل کنید , سپس از غذای موجود در سفره استفاده نمائید. در سالاد خود بهتر است مقداری از جوانه ها مانند جوانه گندم و جوانه ماش استفاده کنید و به جای سس حتما از لیموترش تازه و روغن زیتون بکر استفاده کنید.

تدبیر بعد از غذا
۱ـ اجتناب از حرکت شدید (ورزش) مفسد هضم است.
۲ـ حرکت سبک مثل راه رفتن بعد از غذا مفید هضم است بخصوص در شب.
۳ـ از خوابیدن بعد ازغذا به معنی بخواب رفتن منع شده است.
۴ـ دراز کشیدن اشکال ندارد (خوابش نرود)
۵ـ غذا وقتی به پائین معده برسد (انحدار) با شیره غذایی بهتر آمیخته می‌شود و مفید هضم است.
تنظیم حرکت و سکون : ورزش در حدّی که رنگ و روی انسان، سرخ شود و عرق او در بیاید کفایت می کند؛ بنابراین؛ تمام ورزش های سنگین و حرفه ای، برای سلامتی انسان، مضر هستند. ورزش و نرمش صبحگاهی ، راه پیمایی و در صورت امکان کوه پیمایی را در برنامه آخر هفته خود داشته باشید.
تنظیم خواب وبیداری : علّت نیاز به خواب : بر اثر حرکات آدمی در بیداری و گردش دایمی حرارت غریزی، به تدریج، روح( که لطیف تر از جسم است) و نیز اخلاط بدن، دچار تحلیل می شوند که حاصل آن ضعف قوّت روح، درماندگی، سستی، تباهی اندیشه و رای و … اسـت.( در بیداری طولانی مدّت، جسم نیز به تدریج دچار تحلیل می شود.) بنابراین، انسان نیاز به حالتی دارد که این مشکلات را جبران نماید.
آثار خواب طبیعی: ۱- خواب، حرارت غریزی را به درون بدن می برد و متوقف می کند و مانع از تحلیل آن می شود؛ بنابراین باعث قدرت گرفتن تمام قوای طبیعی بدن می شود. ۲- درونی شدن حرارت غریزی؛ سرد شدن سطح بدن و نیاز به پوشش در خواب را به دنبال دارد. ۳- درونی شدن حرارت غریزی باعث بهتر شدن هضم غذاها و نیز پختن خلط ها و موادّ موجود در بدن می شود. این مساله از سویی سوخت بدن را فراهم و از سویی آن را برای دفع موادّ زاید آمـاده می کند. به عبارت دیگر، خواب، موادّی که آمادگی هضم یا پختن را دارند؛ گرم کرده، آنها را با خون، هم مزاج می کند؛ این گرمی در سراسر بدن پخش می شود و بدن با حرارت غریزی پر می شود.
۴- در خواب، همه استفراغهای بدن( به جز عرق) کم می شوند ولذا قوای بدن، حفظ، و درماندگی از بین می رود. فقط تعریق در خواب زیاد می شود که ناشی از کامل بودن هضم است نه ناشی از استفراغ. تعریق بیش از حدّ در خواب نیز می تواند علل مختلفی داشته باشد که شایعترین آن، پرخوری است.
۵- به علّت تحلیل کمتر و هضم کاملتر، رطوبت بدن در خواب بالا می رود.
۶- بیشترین بهره را از خواب، مغز می برد.
خواب زیاد: خواب اگر از حدّ بیشتر شود؛ اثراتی معکوس خواهد داشت و با احتباس حرارت غریزی، قوّتها را کاسته، نیروی نفسانی را کند و کم احساس و مغز را سنگین می کند. خواب زیاد به ویژه برای افراد سرد مزاج و رطوبتی بسیار مضرّ است چرا که علاوه بر افزایش رطوبت، به علّت کم شدن تحلیل موادّ و احتباس حـرارت غریزی، سـرمـا را نـیـز می افزاید و بـیمـاری هـای ناشی از آنها را زیاد می کند.
بی خوابی : به علّت زیاد بودن تحلیل و استفراغ، حرارت و خشکی بدن زیاد می شود و صفرا غلبه پیدا می کند و به ویژه برای مردم نحیف و خشک مزاج، بسیار مضرّ است.
خواب بامداد: اگر انسان در بامداد و قبل از آن که حرکت یا ورزشی کند یا چیزی بخورد؛ بخوابد؛ به سستی، سردی، ماندگی و خشکی مبتلا خواهد شد.
خواب روز: باعث افزایش بلغم، نزله(ترشّحات پشت حلق)، تباهی چهره، بزرگی طحال، کسالت و کم شدن اشتها خواهد شد.
گرسنه خوابیدن: چون در وقت خواب، حرارت غریزی به سمت داخل میل می کند؛ باید غذایی باشد که آن را هضم نماید در غیر این صورت، به هضم خود بدن خواهد پرداخت که حاصل آن کاهش کلّی قوای بدنی، لاغری و ضعف حرارت غریزی و سردی بدن خواهد بود.
خوابیدن با شکم پر: اگر در وقت خواب، شکم انباشته از غذا باشد و هضم دچار مشکل شود؛ به ویژه در مورد غذاهای دیرهضم و سنگین، بدن دچار سردی خواهد شد. حدود ۳ ساعت قبل از خواب غذا میل کنید.
خواب وبیداری یکی از اصول مهم سته ضروریه است که بدون تنظیم آن اختلات اخلات در بدن بوجود خواهد آمد. خواب معتدل حدود ۶ تا ۸ ساعت، نه سبک ونه سنگین باید باشد. مزاج خواب معتدل گرم و تر است، خواب کوتاه باطن بدن را تر می کند. خواب زیاد باطن بدن را سرد کرده و افزایش تری و سردی و بدنبال آن ایجاد سستی ، کسالت ، سنگینی سر و غیره را سبب می شود. از شب زنده داری ها و از خواب بعداز نماز صبح پرهیز کنید، چون شب زنده داری سودازا و خواب بعداز نماز صبحگاهی اسیدی خون (بلغم) را افزایش می دهد. مزاج بیداری گرم و خشک است ، بیداری به افراط سبب سردی و خشکی بدن می شود. بیداری مانند حرکت است : حرکت دایم باعث برافروختن حرارت غریزی و تحلیل اخلاط غلیظ می شود. ادامه بیداری موجب تحلیل اخلاط لطیف (لطیف ترین قسمت، روح است) و بیداری زیاد باعث تحلیل روح ، تحلیل تمام قوا، سستی، کسالت، تباهی اندیشه، هضم کم تر، ایجاد خشکی در بدن، ایجاد گرسنگی، افزایش زیاد اشتها به دلیل تحلیل مواد.
تنظیم احتباس و اسفراغ : استفراغ از ریشه فراغت می باشد و در طب به معنی آزاد و رها شدن بدن از دست مواد نامتعادل و غیرطبیعی می باشد؛ به عبارت دیگر استفراغ یعنی زدودن سموم و مواد زایدی که در هر یک از مراحل هضم و متابولیسم مواد غذایی ایجاد می شود. اگر فردی غذا به اندازه کافی بخورد ولی دفع مدفوع، ادرار و یا تعریق کافی نداشته باشد دیر یا زود دچار مشکل خواهد شد؛ همچنین اگر فردی غذای کافی بخورد ولی بیش از اندازه دفع مدفوع، ادرار و یا تعریق داشته باشد و به عبارت دیگر استفراغ بیش از اندازه داشته باشد نیز دچار مشکل می شود.
تنظیم احتباس و استفراغ یکی از مهم ترین اصول سته ضروریه است که بنظر بنده بدون تنظیم آن هیج بیماریی قابل درمان نخواهد بود و بی جهت نیست که در طب سنتی از یبوست بعنوان (ام المراض) یعنی مادر تمام بیماری ها یاد شده است. انسان سالم به تعداد هر وعده غذا، بایستی یکبار اجابت مزاج یعنی روزی حداقل سه بار اجابت مزاج داشته باشد، و بدون تنظیم یبوست بیماری دیابت غیر قابل درمان می باشد. اکثر بیماران دیابتی بنده دچار یبوست بوده و اظهار می داشتند که هفته ای یک تا دو بار می توانند(آن هم با مشکل) اجابت مزاج داشته باشند. با تنظیم یبوست نه تنها بیماری دیابت بلکه تعدادی از بیماران بنده که دچار نارسایی کلیه نیز شده بودند، درمان گشته و بنده پرونده و فیلم تعدادی از آنها را در سایت خود قرار داده ام.
تنظیم اعراض نفسانی : حالات روحی و روانی مانند خشم، نگرانی، غم، خجالت و ترس نیز مانند بقیه اعمال طبیعی بدن، جزء اعمال طبیعی بدن می باشند و بروز هر یک از این حالات موجب تعادل در مزاج اصلی انسان می گردد و سلامتی و سعادت بشر را به ارمغان می آورد. افزایش و کاهش این حالات که مستقیم و غیرمستقیم روی متابولیسم، گردش خون، تنفس، ترشحات دستگاه گوارش و غدد داخلی و عضلات تاثیر دارند می توانند معضلات و مشکلات پیچیده جسم و روان را برای انسان به وجود بیاورند. بنابر اصل استفراغ نباید با بروز طبیعی و منطقی این حالات روانی مقابله نمود و البته افراط و تفریط در این حالات روانی نیز پسندیده نمی باشد.
از استرس ، تنش زیاد و حرص و جوش خوردن حتما خوداری نمائید ، چون در این مواقع ترشح هورمون های استرس مثل گلوکاگون ،اپی نفرین و نوراپی نفرین ، کورتیزول و هورمون رشد بعنوان آنتی انسولین عمل کرده و موجب افزایش قند خون می شوند.
اعراض نفسانی شامل: خشم ، شادی و لذت ، امید ، عشق و فراغ ،غم ، ترس ، خجالت ، اندیشه کارهای مهم.                                                                                                                                             تاثیر اعراض نفسانی در بدن : اعرض نفسانی موجب تغییر مزاج اخلاط و در نتیجه تغییر مزاج اندام ها ، تغییر مزاج روح و در نتیجه تغییر افعال در بدن می شود. تاثیر اعراض نفسانی در بدن، قوی تر از اثر طعام و شراب، خواب و بیداری و حرکت و سکون است ، و موجب تغییر سریع در مزاج انسان می شود.
تهیه و تدوین: دکتر عارف قنبرزاده
فارغ التحصیل از دانشگاه برلین آلمان
۰۹۱۴۴۵۵۶۰۶۸ : همراه

 

اثرات ضد ديابتي گياهان قرآني

مقدمه

تمام گياهان افريده و نشانه ي عظمت خداوند هستند. گياهاني كه نام انها در قرآن آمده است هم از نظر خواص و كاربرد و هم از نظر وقايع و رويدادهايي كه همراه نام آنها ذكر گرديده اهميت ويژه اي دارند [1]. قرآن صرفا يك كتاب پزشكي، نجوم يا كشاورزي نيست، بلكه يك كتاب انسان ساز است كه هدف از نزول آن هدايت بشر به سوي كمال است. لذا چنان چه در آن بحثي از علوم گوناگون آورده شده در بيشتر موارد به تناسب موضوع هاي اخلاقي و تربيتي بوده است [2]. با اين حال، گياهاني كه نام آنها به كلام الهي راه يافته اند بايد از سوي محققان علوم زيستي مورد توجه خاص قرار گيرند. اين گياهان عبارتند از: انگور، انار، انجير، زيتون، سير، پياز، عدس، منّ (ترنجبين)، گز، نخل، سدر، درخت مسواك، حنا، زنجبيل، خيار، اقاقيا، كدو، خردل، ريحان، زقّوم و ضريع

استفاده از گیاهان دارویی قدمتی همپای بشر داشته و برای مدت طولانی یکی از مهمترین ابزارهای انسان برای غلبه بر بیماری بوده است. پس از ظهور پزشکی نوین و استفاده گسترده از داروهای شیمیایی گرایش مردم برخی کشورها به گیاهان دارویی کاهش یافت. اما اکنون پس از حدود یک قرن از حاکمیت مطلق پزشکی نوین مجددا طب گیاهی قد برافراشته و استقبال بشر به آن رو به افزایش است. عوارض جانبی فراوان داروهای شیمیایی و ناتوانی پزشکی کلاسیک در درمان بیماری های مزمن نظیر آسم، دیابت، روماتیسم و فشارخون از جمله دلایل گرایش مردم به این گیاهان محسوب می شود. سازمان جهانی بهداشت نیز علیرغم تمرکز بر گسترش پزشکی نوین همواره از طب سنتی و استفاده علمی از گیاهان دارویی حمایت نموده و در این ارتباط کتب و مقالات متعددی را منتشر کرده است [3].

ديابت يك بيماري شايع در جهان است كه بر اساس گزارش سازمان جهاني بهداشت اكنون حدود 400 ميليون نفر در دنيا به آن مبتلا هستند. عوارض متعددي نظير آسيب هاي كليوي، اختلالات بينايي و نارسايي قلبي در نتيجه ي ديابت ايجاد مي شوند [4]. در حال حاضر انسولين و دارهاي كاهنده ي قند خون خوراكي براي درمان ديابت استفاده مي شوند [5]. استفاده از این داروها اگرچه اثرات نسبتا مفيدي در رابطه با كاهش قند خون دارند اما مي توانند به بيمار عوارضي نظير شوك هيپوگليسمي (كاهش شديد قند خون)، افزايش وزن، اختلالات كبدي و اسيدوز متابوليك را تحميل كنند [3]. بنابراين نياز به يافتن تركيبات موثرتر با عوارض جانبي كمتر اجتناب ناپذير بوده و استفاده از داروهاي جايگزين از جمله داروهای گیاهی مورد توجه قرار گرفته است. در اين مقاله گياهاني كه نام آنها در قرآن ذكر شده است و شواهد علمي كافي براي اثر بخشي آنها در ديابت وجود دارد معرفي مي شوند.

الف- انار

انار با نام علمي Punica granatumاز گياهان خانواده Punicaceae است. برخي از تركيبات موجود در آب انار عبارتند از: آنتوسيانين ها (Anthocyanins)، گلوكز، ویتامین C، اسيد الاجيك (Ellagic acid)، اسيد گاليك، اسيد كافئيك، كاتچين (Catechin)، كرستين (Quercetin)، روتين (Rutin)، مواد معدني متعدد (به ويژه آهن) و اسيد هاي آمينه [6]. بر اساس نتايج تحقيقاتي كه در زير ارائه شده آب انار و عصاره گل هاي آن براي كنترل ديابت مفيد است.

اثرات انار بر ديابت:عصاره هاي مختلف گل و ميوه انار موجب كاهش قند، تري گليسريد، كلسترول تام، LDL و VLDL در خون حيوانات ديابتي شده است [10-7]. در مطالعات انجام گرفته روي انسان، آب انار بيشتر از آنكه بر قند خون تاثير داشته باشد موجب كاهش چربي خون، پايين آمدن فشار خون و افزايش اثرات آنتي اكسيداني شده است [13-11]. بنابراین خوردن انار می تواند از شدت عوارض بیماری دیابت بکاهد.

مكانيسم اثر انار در ديابت: (1) افزايش فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان بدن [7،11]. (2) تحريك ورود گلوكز به سلول ها [7]. (3) تحريك فعاليت peroxisome proliferators-activated receptor (PPARγ) در بافت ها [15،14،7]. PPARγ گروهي از فاكتور هاي رونويسي از ژن ها هستند كه در اعمالي نظير جذب اسيد هاي چرب و ذخيره آنها، سوخت و ساز گلوكز و فرآيند هاي التهابي نقش دارند. (8) كاهش فعاليت آنزيم آلفا گلوكوزيداز و بنابراين مهار جذب گلوكز از روده [9].

روش مصرف انار: مصرف روزانه آب انار 50 ميلي ليتر، پودر ميوه 8-4 گرم و در مورد گل انار 5-4 گرم مي باشد [16].

مصرف انار در بارداري و شيردهي: در مورد عوارض احتمالي مصرف ميوه يا گل انار در بارداري و شيردهي مستندات علمي وجود ندارد.

تداخلات دارويي انار: اطلاعات زيادي در مورد تداخلات دارويي انار وجود ندارد. گروهي از محققين در موش هاي صحرايي نشان داده اند كه آب انار فارماكوكينتيك (اثراتي كه بدن بر يك دارو اعمال مي كند) كاربامازپين را مهار مي كند [6].

مروري بر مطالعات انجام شده: در مطالعاتي كه بر روي موش هاي صحرايي مبتلا به ديابت نوع 2 انجام شده عصاره الكلي گل انار با مقدار 500 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن توانسته است ميزان قند خون غير ناشتا را كاهش دهد. عصاره فوق به صورت خوراكي روزي يك بار تجويز شده بود. در يك مطالعه طول درمان 2 هفته و در مطالعه ديگر مدت تجويز عصاره فوق 6 هفته بود. در هر دو حالت اثر كاهندگي قند خون تنها در حيوانات ديابتي غير ناشتا ايجاد گرديد و در موش هاي ديابتي ناشتا و يا موش هاي نرمال قند خون كاهش نيافت [7،9]. با مطالعه بيشتر مشخص گرديد كه عصاره فوق آنزيم آلفا گلوكوزيداز را مهار مي كند كه اين مي تواند مكانيسمي براي جلوگيري از افزايش بيش از حد قند خون متعاقب خوردن مواد قندي باشد [9]. همچنين عصاره فوق توانست در بافت قلب ميزان PPAR-γو پروتئين انتقال دهنده گلوكز به نام GLUT4(Glucose transporter 4) را افزايش دهد كه معناي آن افزايش اثرات انسولين است [7]. GLUT4 يك پروتئين سلولي است كه گلوكز را از خارج به داخل سلول وارد مي كند. عصاره آبي گل انار نيز اثرات ضد ديابتي ايجاد مي كند. در يك مطالعه، مقادير 250 و 500 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن از اين عصاره براي 21 روز به موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين خورانده شد. اين درمان سبب كاهش قند، تري گليسريد، كلسترول تام، LDL و VLDL در خون حيوانات شد. از سوي ديگر ميزان شاخص هاي آنتي اكسيدان خون از جمله آنزيم هاي گلوتاتيون پراكسيداز (Glutathione peroxidase)، گلوتاتيون ردوكتاز  و سوپر اكسيد دسموتاز افزايش يافت [8]. اثر پايين آورندگي قند خون گل انار در مطالعه Jafri و همكارانش نيز مشاهده شده است. در اين مطالعه عصاره آبي – الكلي گل انار با مقادير 300، 400 و 500 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن به موش هاي صحرايي ديابتي شده با آلوكسان و غير ديابتي خورانده شد. عصاره فوق به ويژه با مقدار 400 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن توانست از افزايش شديد قند خون متعاقب خوردن گلوكز جلوگيري نمايد. اين اثر هم در موش هاي صحرايي نرمال و هم ديابتي مشاهده شد [10].محققان گزارش كرده اند كه عصاره گل انار مي تواند سبب بهبود اختلال كبد چرب در حيوانات ديابتي شود. بر اساس مطالعه ايي كه توسط Xu و همكارانش بر روي موش هاي صحرايي مبتلا به چاقي و ديابت صورت گرفته است، مقدار500 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن (خوراكي به مدت 6 هفته) سبب كاهش محتوي تري گليسريد كبد مي شود. همزمان با اين اثر، افزايش بيان ژن PPAR-γ در كبد ايجاد شد كه بيانگر بهبود فرآيندهاي درگير در سوخت و ساز اسيد هاي چرب است [15].در مطالعات انساني نيز اثرات آنتي اكسيداني آب انار مشاهده شده است. در مطالعه ايي كه توسط Rosenblat و همكارانش انجام شده است به بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 روزانه 50 ميلي ليتر آب انار به مدت 3 ماه داده شد. اين درمان موجب اثرات آنتي اكسيداني از جمله كاهش ليپيد پراكسيدازها (Lipid peroxidases) و افزايش گروه هاي تيول در سرم گرديد. با اين حال در اين بيماران قند، كلسترول و تري گليسريد خون تحت تاثير آب انار قرار نگرفت [11]. در مطالعه اي كه توسط اسماعيل زاده و همكارانش انجام گرديد به 22 بيمار ديابتي به مدت 8 هفته روزانه 40 گرم پودر ميوه انار داده شد. در پايان اين مدت كاهش قابل توجهي در ميزان كلسترول تام و LDL خون ايجاد شد [12]. از جمله اثرات مفيد ديگر آب انار كاهش فشار خون در افراد ديابتي است. اين اثر در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 كه به مدت 6 هفته روزانه 200 ميلي ليتر آب انار مي خوردند گزارش شده است [13].

ب- زيتون

زيتون درخچه اي است از گیاهان خانواده Oleaceae با برگ هاي سبز دائمي كه در شرايط مساعد مي تواند بيش از هزار سال عمر كند. برگ درخت زيتون داراي مواد قندي، مواد رزيني، موم، كلروفيل، تانن، ساپونين ها، اسيد گاليك، مانيت و سه نوع الكل به نام هاي اولئاس ترول (Oleasterol)، اولئاس ترانول (Oleastranol) و همواولئاس ترانول (Homo-oleastranol) مي باشد [17]. همچنين تركيباتي نظير اولروپين (Oleuropein)، هيدروكسي تيروزول (Hydroxytyrosol) و اولروپئوزيد (Oleuropeoside) در برگ زيتون شناسايي شده اند [19،18]. بر اساس نتايج مطالعاتي كه در زير آورده شده است موثرترين بخش گياه برای ديابت برگ هاي آن مي باشد.

اثرات زيتون بر ديابت:در مطالعات بر روي حيوانات ديابتي مشخص شده است كه برگ زيتون علاوه بر كاهش قند و چربي خون [24-20] قادر است ميزان آنزيم هاي كبدي AST و ALT را كاهش دهد كه بيانگر اثر محافظتي بر كبد است [25،20]. اين گياه همچنين از پيشرفت ديابت نوع 1 با منشاء خود ايمني جلوگيري مي نمايد [26]. در حيوانات ديابتي اثرات برگ زيتون روي شاخص هايي نظير قند و چربي با اثرات ايجاد شده توسط گليبن كلاميد قابل مقايسه است [20].

مكانيسم اثر زيتون در ديابت: علت اصلي اثر ضد ديابتي برگ زيتون خاصيت آنتي اكسيداني تركيبات موجود در آن است كه از بروز يا پيشرفت عوارض ديابت جلوگيري مي كند [21]. اخيرا پيشنهاد شده است كه برگ زيتون سبب افزايش ترشح انسولين از سلول هاي بتا نيز مي شود [27].

روش مصرف زيتون: مقدار 8-7 گرم از برگ خشك شده زيتون در 150 ميلي ليتر آب داغ ريخته شود و روزانه 3 بار مصرف گردد [28]. بر اساس كتب طب سنتي پس از 15 روز مصرف برگ زيتون، بايد 8 روز از خوردن آن اجتناب نمود و مجددا در صورت لزوم به مصرف آن ادامه داد [17].

مصرف در بارداري و شيردهي: به علت نبود مستندات علمي بهتر است در مصرف آن احتياط شود [28].

تداخلات دارويي: در مورد تداخلات دارويي برگ زيتون مستندات علمي كافي وجود ندارد. انتظار مي رود كه مصرف همزمان اين گياه با ساير داروهاي ضد ديابت مانند انسولين و گليبن كلاميد قند خون را بيش از اندازه كاهش دهد [3].

مروري بر مطالعات انجام شده: گروهي از محققان موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين را تحت درمان با برگ زيتون قرار دادند و مشخص گرديد كه ميزان اوره، كلسترول و آنزيم هاي كبدي AST و ALTدر خون اين حيوانات كاهش مي يابد. اما در اين مطالعه برگ زيتون نتوانست قند خون موش ها را كاهش دهد [25]. با اين حال تاثير برگ زيتون بر قند خون در ساير مطالعات به خوبي تاييد شده است. به عنوان مثال كميلي و همكارانش عصاره آبي برگ زيتون را با مقدار 750 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن به مدت 4 هفته به موش هاي صحرايي ديابتي خوراندند. اين درمان سبب كاهش معني دار قند خون در اين حيوانات شد. در اين مطالعه همچنين ميزان كلسترول و تري گليسريد خون موش هاي ديابتي كاهش يافت [24]. در مطالعه ايي كه توسط عيدي و همكارانش انجام گرديد عصاره الكلي برگ زيتون با مقادير 1/0، 25/0 و 5/0 گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن به موش هاي صحرايي نرمال و ديابتي شده با استرپتوزوتوسين خورانده شد. تجويز اين عصاره به مدت 14 روز سبب كاهش قابل توجهي در ميزان قند، تري گليسريد، اوره، اسيد اوريك، كراتينين و كلسترول تام خون موش هاي صحرايي ديابتي گرديد. همچنين ميزان AST و ALT را در خون اين حيوانات كاهش و ميزان انسولين را افزايش داد. اثرات فوق در موش هاي صحرايي نرمال ايجاد نگرديد. جالب اينكه در موش هاي صحرايي ديابتي اثرات برگ زيتون بر شاخص های فوق قوي تر از اثرات ايجاد شده با گليبن كلاميد بود [20]. اثر برگ زيتون بر قند خون توسط Gonzalez و همكارانش نيز گزارش شده است. وي تركيبي به نام اولروپئوزيد را از برگ زيتون جداسازي نمود و مشاهده كرد كه اين تركيب با مقدار 16 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن مي تواند قند خون موش هاي صحرايي نرمال و ديابتي شده با آلوكسان را كاهش دهد [19]. تركيب فعال ديگري كه در برگ زيتون شناسايي شده است اولروپين نام دارد. در مطالعه ايي كه اخيرا انجام گرديد 20 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن از اين تركيب به مدت 16 هفته به خرگوش هاي ديابتي شده با آلوكسان خورانده شد. اين تجويز علاوه بر اين كه از ميزان قند خون خرگوش هاي ديابتي كاست مانع كاهش وزن ناشي از ديابت در اين حيوانات گرديد. همچنين مشخص شد كه اولروپين داراي فعاليت آنتي اكسيداني است چرا كه توانست ميزان مالون دي آلدئيد (Malondialdehyde) گلبول قرمز را كه يكي از شاخص هاي حالت اكسيداتيو است در خون خرگوش هاي ديابتي كاهش دهد [21]. فعاليت آنتي اكسيداني اولروپين در مورد موش هاي صحرايي ديابتي شده با آلوكسان نيز گزارش شده است. گروهي از محققين هيدروكسي تيروزول و اولروپين به دست آمده از برگ زيتون را براي 4 هفته به اين موش ها تجويز كردند و مشاهده نمودند كه علاوه بر كاهش دادن قند و چربي خون فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان را بهبود مي بخشد [22]. اخيرا Sato و همكارانش نشان دادند كه اسيد اولروپين موجود در برگ زيتون را نيز مي توان به ليست مواد موثره اين گياه در مورد ديابت اضافه نمود. اين ماده توانست قند خون و ميزان انسولين را در موش هاي تغذيه شده با رژيم غذايي پر چرب كاهش دهد. رژيم غذايي فوق سبب مقاومت به انسولين در حيوان مي شود و اثرات اسيد اولروپين بيانگر بهتر شدن وضعيت متابوليكي و افزايش تحمل گلوكز در اين حيوانات است [23]. يكي از مكانيسم هاي پيشنهاد شده براي كاهش قند خون ايجاد شده با برگ زيتون افزايش ترشح انسولين از سلول هاي بتا است. محققان كشورمان نشان داده اند كه غلظت 05/0 ميلي گرم در ميلي ليتر از عصاره متانولي تام برگ زيتون سبب افزايش ترشح انسولين از جزاير لانگرهانس لوزالمعده جدا شده از موش هاي صحرايي مي شود [27]. برگ زيتون علاوه بر بهبود وضعيت متابوليك بدن از آسيب بافتي ناشي از ديابت نيز جلوگيري مي كند. در مطالعه Poudyal و همكارانش، با خوراندن رژيم غني از چربي و فروكتوز (به مدت 16 هفته) در موش هاي صحرايي سندرم متابوليك القاء گرديد. اين حيوانات به علائمي نظير تجمع چربي در كبد، رسوب كلاژن در كبد و قلب، سفتي بافت قلب، و افزايش شاخص هاي حالت اكسيداتيو (نظير غلظت اسيد اوريك و مالون دي آلدئيد خون) دچار شدند. اما در يك گروه از حيوانات فوق كه از هفته هشتم به غذاي آنها برگ زيتون اضافه شده بود از پيشرفت عوارض فوق به طور قابل ملاحظه ايي كاسته شد [29]. اخيرا گزارش شده است كه عصاره برگ زيتون ممكن است از پيشرفت ديابت نوع 1 با منشاء خود ايمني نيز جلوگيري نمايد [26].

ج- سير

اين گياه متعلق به خانواده آلياسه (Alliaceae) و نام علمي آن Allium sativum مي باشد. قسمت پياز مانند سير داراي آليئين (Alliin) و محصولات حاصل از تجزيه آن مثل آليسين (Allicin)، پلي سولفيدها، آجون ها (Ajoenes)، مركاپتان ها (Mercaptanes)، تيوگليكوزيدها (Thioglycosides)، تيوسولفينات ها (Thiosulfinates) و آدنوزين است. ويتامين هايي نظير تيامين، ريبوفلاوين، اسيد نيكوتينيك و ويتامين C نيز در اين گياه موجود است [30،31].

اثرات سير بر ديابت:با مطالعه روي حيوانات ديابتي مشخص شده است كه سير مي تواند قند و چربي هاي خون نظير كلسترول و تري گليسريد را كاهش دهد [36-32]. همچنين عملكرد عروق قلب و آئورت را بهبود مي بخشد [37،38] و از عوارض ديابت منجمله نارسايي كليه ها جلوگيري مي كند [36].

مكانيسم اثر سير در ديابت:(1) سير با اثر شناخته شده خود يعني كاهش چربي خون از خطر بروز تصلب شرايين در افراد ديابتي مي کاهد [37،38]. (2) كاهش قند خون احتمالا از طريق تغيير فعاليت آنزيم های كبد از جمله مهار آنزيم “گلوكز 6- فسفاتاز”  اعمال مي شود. اين آنزيم در سلول كبدي سبب جدا شدن عامل فسفات از مولكول گلوكز مي شود و به اين ترتيب گلوكز مي تواند از سلول خارج و وارد خون شود [33]. (32) اين گياه توان آنتي اكسيداني بافت ها از جمله كبد و كليه ها را افزايش مي دهد و لذا از ايجاد عوارضي نظير نارسايي كليه جلوگيري مي كند [35،34].

روش مصرف سير: از سير خشك شده 4-2 گرم سه بار در روز مي توان استفاده نمود. در مورد سير تازه مقدار پيشنهادي 4 گرم در روز است [39].

مصرف در بارداري و شيردهي: گزارش شده است كه مصرف سير سبب تغيير بوي شير مادر مي شود و در مكيدن نوزاد تغيير رفتار ايجاد مي كند [39] و حتي ممكن است در كودك ايجاد قولنج نمايد [30].

تداخلات دارويي سير: (1) اثر داروهاي كاهنده فشار خون را تشديد مي كند. (2) در صورتي كه همراه با آسپرين و داروهاي ضد انعقاد نظير وارفارين و هپارين استفاده شود سبب افزایش شاخص  INR (International normalized ratio) و افزايش احتمال خونريزي مي شود. بنابراين توصيه مي شود بيمار حداقل 7 روز قبل از هر گونه عمل جراحي مصرف گياه را قطع كند. ممكن است با وجود اثراتي كه بر روند انعقاد مي گذارد ميزان PT تغيير نكند. شاخص INR معياري براي سنجش تمايل خون به لخته شدن است و از روي ميزان PT (Prothrombin time) محاسبه مي شود. PT يعني زماني كه طول مي كشد تا پلاسما پس از اضافه كردن “فاكتور بافتي” منعقد گردد. افزايش INR بيانگر اين است كه قدرت انعقادي خون كاهش يافته و احتمال خونريزي مطرح است. (3) سير موجب تشديد اثرات داروهاي پايين آورنده كلسترول و قند خون مي شود. (4) مصرف همزمان سير با داروي ساكيناوير Saquinavir (نوعي داروي ضد ويروس) غلظت سرمي اين دارو را كاهش مي دهد. (5) در افراد حساس احتمال بروز واكنش هاي آلرژيك نظير درماتيت تماسي، پمفيگوس (نوعي بيماري خود ايمني كه پوست و مخاط را مبتلا مي كند)، آنژيو ادما (Angioedema) و حتي آنافيلاكسي وجود دارد [41،40].

مروري بر مطالعات انجام شده: در مطالعه ايي كه توسط El-Demerdash و همكارانش انجام شد ابتدا موش هاي صحرايي را با آلوكسان ديابتي نمودند. اين بيماري سبب افزايش قند، اوره، كراتينين و بيليروبين در خون اين حيوانات شد. همچنين، آلوكسان سبب آسيب بافت هاي بدن نظير كبد و كليه گرديد و بنابراين ميزان آنزيم هاي AST، ALT، لاكتات دهيدروژناز ، آلكالين فسفاتاز و اسيد فسفاتاز را در خون موش ها افزايش و فعاليت اين آنزيم ها را در كبد حيوانات كاهش داد. سپس به اين حيوانات ديابتي به مدت 4 هفته از شيرابه سير به مقدار 4/0 گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن خورانده شد. اين تجويز سبب شد تا تغييرات ذكر شده در بالا به حد نرمال برگردد. به اين ترتيب مي توان گفت كه سير توانسته است آسيب هاي كبدي و كليوي ايجاد شده در اثر ديابت را بهبود دهد [34]. در مطالعه ديگري عيدي و همكارانش اثرات عصاره الكلي سير بر موش هاي صحرايي سالم و ديابتي شده با استرپتوزوتوسين را بررسي كردند. به اين منظور عصاره مذكور براي 14 روز به طور خوراكي با مقادير 1/0، 25/0 و 5/0 گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن تجويز شد. پس از اين مدت مشاهده شد كه در مقادير 25/0 و 5/0 عصاره سبب كاهش قند و افزايش انسولين در خون حيوانات ديابتي (و نه سالم) مي شود. همچنين، عصاره مورد نظر توانست ميزان كلسترول، تري گليسريد، اوره، اسيد اوريك، كراتينين و آنزيم هاي كبدي AST و ALT را در خون حيوانات ديابتي كاهش دهد. اثرات ايجاد شده توسط اين عصاره حتي قوي تر از اثرات ايجاد شده با گليبن كلاميد بود [32]. نتايج مشابهي توسط Sheela و همكارانش در مورد يك جزء فعال سير به نام اس – آليل سيستئين (S-allyl cysteine) گزارش شده است. اين ماده كه پيش ساز آليسين و روغن سير است با مقدار 200 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن به موش هاي صحرايي ديابتي شده با آلوكسان تجويز شد. اين درمان سبب كاهش غلظت قند و چربي هاي خون گرديد. همچنين تحت تاثير اين عصاره فعاليت آنزيم هاي LDH، ALP، ACP و گلوكز 6 – فسفاتاز كبدي كاهش يافت [33]. ديابت يكي از علل افزايش دهنده خطر ابتلا به بيماريهاي قلبي عروقي است. در مطالعه ايي كه توسط بلوچ نژاد و همكارانش انجام شد عصاره آبي سير توانست عملكرد عروق را در موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين بهبود دهد. در اين تحقيق عصاره آبي سير با مقدار100 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن به طور روزانه به اين حيوانات ديابتي خورانده شد. پس از 8 هفته از شروع درمان پاسخ دهي آئورت سينه ايي به عوامل منقبض و متسع كننده عروق بررسي شد. ديابت سبب افزايش پاسخ انقباضي به داروي فنيل افرين گرديد و اتساع ناشي از استيل كولين را مختل نمود. درمان با عصاره سير توانست اين اختلالات را بهبود دهد [37]. به نظر مي رسد كه اين گياه اثرات قلبي عروقي خود را از طريق بهبود ساختار ميكروسكوپي عروق اعمال مي كند. در يك مطالعه، عصاره سير به مدت 16 هفته با مقدار 100 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن به موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين خورانده شد. اين عصاره يك اثر ضد تصلب شرايين در ديواره شريان كرونر قلب ايجاد نمود [38]. نارسايي كليوي يكي از عوارض خطرناك ديابت است. گروهي از محققان تاثير سير را بر ساختار ميكروسكوپي كليه هاي موش هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين بررسي نمودند. به اين منظور عصاره سير خام را به مدت 7 هفته به طور داخل صفاقي (با مقدار 500 ميلي گرم به ازاي كيلوگرم وزن بدن) به اين حيوانات تزريق كردند. آنها دريافتند كه اين درمان علاوه بر اين كه قند خون را پايين مي آورد، موجب كاهش تغييرات ناخواسته در ساختار گلومرول ها و سلول هاي كليه مي شود [36]. از آنجائي كه راديكال هاي آزاد اكسيژن در شكل گيري بسياري از عوارض ديابت نقش دارند، ممكن است حداقل بخشي از اثرات مفيد سير به علت اثرات آنتي اكسيداني آن باشد. اين احتمال توسط محققين بررسي شده و درمان با سير توانسته است فعاليت آنتي اكسيداني خون، كبد و كليه ها را افزايش دهد [35،34].

د‌-     پياز

پياز با نام علمي Allium cepaغني از تركيبات فلاونوئيدي به ويژه فلاونول ها (Flavonols)، دي هيدروفلاونول ها (Dihydroflavonol) و آنتوسيانين ها است [13]. گزارش شده است كه اضافه كردن پياز به غذاي حيوانات ديابتي سبب كاهش قند، كلسترول، تري گليسريد و آنزيم هاي كبدي (AST، ALT و LDH) خون مي شود. همچنين با ايجاد اثرات آنتي اكسيداني موجب حفاظت از بافت ها در برابر آسيب ناشي از ديابت می گردد [45-42].

۶ دیدگاه نوشته شده است! می توانید دیدگاه خود را بنویسید

  1. فاطمه گفت:

    میخواستم بگم خسته باشید با این دکونی که باز کردید هر کسی میدونه که نخوره گشنه بمونه سبزی و سالاد بخوره لاغر میشه و وقتی لاغر بشه اکثر بیماریاش برطرف میشه با همسرم به مطبتون اومدیم نه معاینه ای نه پرسشو پاسخی فقط یه لیست بلند بالا از گیاهان دارویی رو گذاشتید جلوی همسر بنده که برو اینارو تا اخر عمرت استفاده کن خوب میشی قندت میاد پایین؟جمع کنید بابا شما مطب نداری اقای قنبر زاده یسری ابو عرقیجات جمع کردی تو مطبت میفروشی به مردم که جایی دیگ هم مشابهش نیست معلوم نیست چی توش ریختی فقط اسم شرکت سازندشو زدی که کسی نتونه جای دیگه بجز مطب شما اونارو تهیه کنه ما ۲۰۰ هزازرتومن پیشمون بود کم اوردیم باز یه لیست میندازی جلوی ادم میگی برو تا اخر عمرت بخور ایا جواب بده یا نه تازه بیمارای دیگه میگفتن که ما بعد خوردن این داروها تا سه ماه خوب بودیم البته همراه قرص شیمایی بعدش بازم قندمون بالا رفت واقعا متاسفم که مردم گول حرفای شمارو میخورن از اون سر کشور بلند میشن میان اونجا چقدرم کلاس میزارید برای نوبت دهی

  2. Bette گفت:

    Keep these aritcles coming as they’ve opened many new doors for me.

  3. ههللر گفت:

    من عاشق طب سنتی ام .همسرموبردم پیش دکترعارف برادیابتشون و تنهاچیزی ک برام موند لاغری بیش از حدش و بالارفتن قندش هست.۱۵روزسالاد دایم درست کردم،دمنوشاشم سرساعت میدادم.اخیلی زحمت کشیدم اماالان خخخیلی پشیمونم .برگشتن ب زدن انسولین،

  4. امین گفت:

    سلام
    چرا به نظرات پاسخ نمیدید؟

  5. beso گفت:

    یعنی همه اینا حرفه؟
    شاید شما مراحل درمان رو طی نکردین 🤔
    من چند روزی هست فهمیدم قند خونم بالاست ناشتا ۳۶۵ بود و بعد ۲ ساعت از صرف غذا ۴۹۵
    ۳ روزه با پرهیز و گیاه خواری و ورزش کردن ناشتا شد ۲۱۶ و بعد غذا شد ۲۷۸ ولی آیا امیدی هست به درمان و نه پیشگیری ؟ چند روزه خودم رو آروم نگه می دارم و امیدوارم علاجی باشه لطفا اگه راهی هست راهنمایی کنین

  6. تغذیه همانند دارو در بدن عمل می کند . بسیاری از بیماری های عصر حاضر مانند دیابت ، گرفتگی عروق قلبی و مغزی و سرطان ها و بیماری های خود ایمنی بطور عمده ناشی از وضعیت تغذیه جوامع کنونی است . محصولات فراوری شده مانند انواع روغن ها و قند و شکر عامل اصلی بسیاری از بیماری ها و قاتل خاموش انسان هاست .
    در وب سایت تغذیه و سلامت nutritionandhealth.ir اطلاعات فراوانی به صورت متن و فیلم و عکس و دانلود کتاب در زمینه درمان بیماری های مختلف با روش تغذیه در اختیار شما قرار می گیرد .روش درمان بیماری ها با تغذیه ، ساده تر و موثرتر از روش درمان با داروهای شیمیایی و گیاهی است .

دیدگاه خود را به ما بگویید.